09 augustus 2009: Nog een keer naar Europapark

Omdat Remon vanmorgen bij het opstaan toch nogal last had van zijn kuiten, en we nog weleens wilden proberen of de truc die we de vorige keer hadden gebruikt om in de achtbanen te komen - mijn zonnebril opzetten voordat we de achtbaan instappen - nu ook weer zou werken, zijn we vandaag nog een keer naar Europa park gegaan. Het was wel een stuk warmer dan dinsdag, maar dat mocht de pret niet drukken.

Net als de vorige keer mochten we ook nu weer voor E30,- met z'n tweeen naar binnen. En dat terwijl je normaal E34,- entree per persoon betaalt. In het park aangekomen besloten we om als eerste attractie in een achtbaan te gaan waar we de vorige keer niet in waren geweest, en waar ik - volgens de plattegrond die we bij de ingang hadden gekregen - eigenlijk ook niet in mocht. Het was een achtbaan die binnen in een hal was en waarvan Remon zei dat die nogal heftig was, maar dat bleek uiteindelijk nogal mee te vallen. We kwamen er trouwens zonder problemen in. De truck met de zonnebril had bij deze attractie dus goed gewerkt.

Als tweede attractie van vandaag gingen we in een achtbaan waarbij we de vorige keer nogal wat problemen hadden gehad, de Silver Star. Gelukkig kregen we die problemen pas toen we de achtbaan al hadden gedaan. Dit keer verliep de rit geheel probleemloos.

De derde attractie die we vandag gedaan hebben was een schietatractie, waarbij je vanuit een wagentje op allerlei monsters moest schieten. Wanneer je goed schoot, kon je punten scoren. Ik had er de eerste keer zo'n 22.000. Later op de dag hebben we deze attractie nog een keer gedaan en toen had ik mijn puntenaantal verdubbeld naar 44.000.

's Midags hebben we vooral wat kermisattracties gedaan. Dat had ook wel wat! Vooral in de Columbusjolle had Remon het erg kwaad. Die draaide nogal hard rond en daar kon hij niet goed tegen. Hij kreeg nogal last van zijn maag en daarom hebben we het na deze attractie maar even wat rustiger aan gedaan door eerst wat te gaan drinken en daarna wat rustigere attracties te doen. Hierbij kregen we ook geen discussie over het feit of ik er wel of niet in mocht, want in deze attracties mochten gehandicapten gewoon. We werden maar in een achtbaan geweigerd. Daar zaten we in principe al in, maar voordat de achtban zou vertrekken kwam er een medewerker naar ons toe, en moest ik mijn zonnebril afzetten. Tja, toen waren we natuurlijk wel betrapt. De nieuwste achtbaan, waarvan we eigenlijk hadden verwacht dat we geweigerd zouden worden, hebben we gewoon kunnen doen. Het moest wel met wat kunst- en vliegwerk, want ik moest me steeds omdraaien zodat ik mt mijn achterhoofd naar de medewerker toe stond, maar het is ons gelukt. De achtbaan was echt heel gaaf!

Tegen een uur of zeven Hebben we het park verlaten en zijn we naar het hotel gelopen waar we die avond zouden gaan eten. We kregen een plaatsje toegewezen op het terras. Gelukkig zaten we dicht bij het buffet - je mocht het eten zelf van het buffet pakken - waardoor we niet al te ver hoefden te lopen met volle borden om weer bij onze plaats te komen. Als voorgerecht had ik meloen met ham en champignons die gevuld waren met een soort kaas en kruiden. Het was erg lekker. Mijn hoofdgerecht bestond uit brokkolie en gebraden hert met Pfifferlingen (paddestoelen). De paddestoelen waren lekker, maar het hert niet. Het werd namelijk geserveerd in een soort stoofvleesvorm, en die saus smaakte echt verschrikkelijk. Ik heb toen het hert maar omgeruild voor een stuk zalm. Remon heeft het hert opgegeten. Als toetje had ik een stuk panacotta, een soort gebak. Aanvankelijk bleek dit het laatste stukje te zijn, waardoor Remon er eerst geen had, maar later werd de schaal toch weer bijgevuld, waardoor we het alletwee als toetje konden nemen.

Omdat het zo'n lekker weer was en de sfeer nogal gezellig was op het terras zijn we daar na het eten nog even blijven hangen en hebben we nog wat gedronken en een spelletje, Yahtzee, gespeeld. Remon had gewonnen. Toen we daar zo zaten werd er in de fontein die naast het terras stond een show opgevoerd, waarbij de fontein fungeerde als waterorgel. Het water bewoog mee op de maat van de muziek die over de boxen werd afgespeeld. Dat was wel heel apart, want omdat we er erg dichtbij zaten, kon je dat precies horen.

Om 22.00 uur hadden we er allebei wel een beetje genoeg van, en hebben we de rekening betaald, waarna we te voet naar de auto terug zijn gelopen die op een parkeerterrein even buiten het park stond. Onderweg zagen we al verschillende lichtflitsen, wat duidde op een naderend onweer. Ook was er al een licht gedonder te horen. Gelukkig hadden wij geen last van het onweer. Dat barstte pas los toen wij alweer in ons vakantiehuis waren aangekomen en bezig waren met het treffen van de voorbereidingen om morgen de terugreis naar huis te aanvaarden.

Zowel Remon als ik hebben het weer een erg leuke vakantie gevonden. Jammer is alleen wel, dat de week is omgevlogen. Het had van mij nog wel wat langer mogen duren. Toch had ik er ook wel weer behoefte aan om naar huis te gaan. Het was wel uit te houden in het vakantiehuis hoor, maar het was een beetje klein en ongezellig ingericht. Ook het bed was niet echt geweldig: heel laag bij de grond en een erg dun matrasje, waardoor je de lattenbodem voelde waar je op lag. Vooral Remon had hier erg veel last van gehad de afgelopen dagen.

Maar ondanks deze minpunten hebben we toch al besloten om nog een keer terug te gaan naar het Zwarte Woud. Ook dan zal ik - wanneer we daar tenminste internet hebben - via dit weblog weer verslag doen van de vakantie.