We hebben voor vandaag het plan om naar Freiburg te gaan. Het is de bedoeling dat we dan eerst naar de berg Schau ins Land gaan en vervolgens naar het centrum van Freiburg toe gaan om daar wat rond te kijken.
Voor mij begint de dag al om 05.00 uur 's ochtends, want dan ben ik al uit wakker. Gelukkig weet ik het nog te rekken tot 08.00 uur, maar dan kan ik het in bed niet meer uithouden en besluit ik om op te staan. Uiteindelijk beland ik, na een hevige ruzie met de deuren van de douchecabine, rond 08.30 uur onder de douche. Remon gaat na mij douchen en rond 09.00 uur zitten we aan het ontbijt. Na het ontbijt aanvaarden we de tocht naar Freiburg. Die blijkt mee te vallen. In een half uurtje rijden we van ons vakantiehuis naar Schau ins Land. We zetten de auto onder aan de berg en nemen de kabelbaan naar boven. 
Je zit met z'n zevenen in een soort cabine die aan een kabel in de lucht hangt en door motoren wordt aangedreven. Dat de cabine aan een kabel hangt voel je aan de bewegingen die hij maakt als je erin zit. De rit duurt ongeveer een kwartiertje en dan zijn we boven. 
We besluiten om te voet naar beneden te gaan. We dachten dat we die wandeling wel even in een uur/anderhalf uur zouden doen, maar dat viel tegen. De paden waren op zich wel goed begaanbaar, maar op het pad lagen allemaal losse stenen en boomwortels waardoor het lopen soms wat moeilijk ging. Veel van de paden waren ook nog eens smal, waardoor we niet naast elkaar konden lopen maar achter elkaar moesten lopen. Uiteindelijk wisten we alle hindernissen te overwinnen en kwamen we om 16.00 uur aan bij onze eindbestemming: het station van de kabelbaan beneden aan de berg. 
Omdat Remon al eens eerder hier was geweest wist hij nog een restaurantje waar we even wat konden drinken. We zijn buiten op de veranda gaan zitten en hadden van daaruit een goed uitzicht op het dal richting Freiburg. 
Het was erg prettig om daar even te zitten. Vooral omdat we naast ons een gezelschap kregen van een non met twee Amerikaanse kinderen. De non zelf was wel Duits en je kon aan haar merken dat ze erg haar best deed om zo goed mogelijk Engels te spreken met die kinderen maar het eigenlijk helemaal niet zo goed kon. Het was in het begin nog wel grappig om het gesprek aan te horen, maar op een gegeven moment gingen ze wel erg ver, vond ik. Toen begon een van die meisjes ineens over iemand waar ze ooit eens mee gesproken had en die haar duidelijk had gemaakt dat God haar niet leuk vond en dat God haar leven verpest had omdat hij haar nooit hielp in het leven. Nou, toen werd ik het wel een beetje zat en hebben we maar om de rekening gevraagd. Die hebben we gekregen en toen zijn we vertrokken naar ons vakantiehuis. Daar zijn we nu op dit moment bezig met het bijwerken van dit weblog. Zo meteen gaan we ons opmaken voor het diner, dat we willen gaan gebruiken in een restaurant vlakbij ons vakantiehuis. Remon heeft de kaart al bekeken en hij zei dat die er wel goed uitzag, dus dat gaat nog wat worden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten