07 augustus: De Feldberg op

Voor vandaag staat op de planning om de hoogste berg van Duitsland, de Feldberg, te gaan beklimmen. Gisteren hadden we besloten om hiervoor op tijd vanuit ons vakantiehuis te vertrekken, want de weersverwachtingen voor vandaaag zouden niet erg best zijn. 's Middags werd onweer verwacht volgens het internet.

We zouden eigenlijk om 08.00 uur opstaan, maar dat werd 08.30 uur. Nadat we ons alletwee gedoucht en aangekleed hadden zijn we eerst naar de supermarkt gegaan om broodjes en wat andere boodschappen te doen. Het was er erg rustig, dus die boodschappen hadden we gauw voor elkaar. Om 09.30 uur kwamen we weer aan bij het vakantiehuis en gingen we ontbijten. Om 10.15 uur vertrokken we met de auto naar de Feldberg.

Helaas duurde de autorit wel een uur, maar gelukkig hadden we een muziekje voor onderweg bij ons. Omdat er wegwerkzaamheden waren kwamen we nog even in een korte file terecht, maar die wisten we ook te overwinnen en zo kwamen we om 11.15 uur aan bij het startpunt van onze wandeling.

Voordat we hieraan begonnen hebben we eerst nog wat gedronken op het terras van hotel Feldbergerhof, het hotel waar we onze auto hadden neergezet. Ze hadden er rivella, dus dat was wel lekker. Een half uur later zijn we vertrokken om de tocht over de Feldberg te aanvaarden.

Die begon eerst met een klim naar boven. Dit zou, volgens het wandelboekje dat we gisteren in Freiburg hebben gekocht, de zwaarste klim van de hele wandeling worden maar dat viel eigenlijk best wel mee.

Een van de zwaarste delen van de tocht volgende daarna: een afdaling met allemal boomwortels en rotsblokken op de weg waar je overheen moest stappen. We moesten echt goed opletten waaar we onze voeten neerzetten om niet te vallen. Onderweg kwamen we nog een Nederlandse familie tegen die ons waarschuwde dat er een stuk verder op de route hele diepe afgronden waren en dat de paden daar heel smal waren, dus dat we heel goed moesten opletten waar we liepen. Wij bedankten hen voor de waarschuwing en liepen verder.

De afdaling duurde erg lang, maar daarna kwamen we wel weer op een beter begaanbaar pad terecht. De route leidde nu om de berg heen door een gebied waar allemaal koeien stonden. Het leuke was dat die koeien allemaal bellen droegen, zodat je ze al van veraf kon horen. Het viel mij echt alles mee dat die koeien niet op ons af kwamen toen we door dat gebied liepen. We hebben er zelfs ook nog foto's van gemaakt, en ook daar reageerden ze niet op. Hun aandacht was alleen maar op het aanwezige gras gericht.

Helaas kwam, na het begaanbare pad, weer een pad dat minder goed begaanbaar was. Nu moesten we niet alleen rotsblokken en boomwortels bedwingen, maar ook beekjes die dwars over de weg stroomden. Over al deze beekjes hadden ze wel een brugggetje aangeleg, maar sommige van die bruggetjes waren niet helemaal heel mer. Er ontbraken stukken hout, waardoor er opeens een gat in de brug zat waar je overheen moest stappen. Het afleggen van deze weg duurde wel wat langer, maar we kwamen er wel!

Het volgende gedeelte van onze wandeling liep langs een groot meer: de Feldsee. Voordat we onze wandeling langs dit meer vervolgden hebben we eerst een korte rustpauze genomen op een boomstam aan het water. Daar hebben we wat gegeten en gedronken. en kwamen we erachter dat er visjes in het meer zwommen. Die waren erg geinteressseerd in stukjes appel, dus die hebben we ze maar gegeven. Mijn klokhuis vonden ze alleen een beetje eng. Daar zwommen ze eerst naartoe en als ze er dan bijna waren doken ze weer weg. Rare beesten!

Toen we uitgespeeld waren met de vissen zijn we verder gelopen. De route om het meer heen was op sommige punten erg goed toegankelijk maar op andere punten was het weer een hindernisbaan van rotsen. Daar moesen we soms echt op klimmen om een voor ons zo gemakkelijk mogelijke weg te vinden Gelukkig vinden we die, en kwamen we uit bij de laatste etappe van onze route: de laatste klim naar boven.

Ik had verwacht dat dit gedeelte van de route wat langer zou duren, omdat we begonnen met een wat moeilijker toegankelijk pad waarbij we weer op- en over rotsblokken en boomwortels moesten klimmen, mar dat viel erg mee. In het wandelboekje stond dat de wandeling zo'n vier uur zou duren, en wij hadden het - ondanks het feit dat het klimmen soms wat minder snel ging - toch binnen die tijd gered. We kwamen namelijk rond 16.00 uur aan bij het startpunt. Daar hebben we als afsluiting nog wat gedronken, waarna we terug zijn gereden naar het vakantiehuis.